चमचा

स्थळ जीजीचे स्वयंपाकघर. वेळ दुपारच्या जेवणाची. १ वाजला आहे. 

जीजीने एक छोटेसे पातेले गॅसवर ठेवले होते. त्यात थोडीशी आमटी होती म्हणून ती ढवळण्यासाठी छोटा चमचा त्यात घातला होता. 

बाबीला स्वयंपाकघरात जीजीच्या कडेवर बसून, आजूबाजूला घडणाऱ्या सर्व क्रिया पहाण्याची फार आवड. 

तर बाबी आली, जीजीच्या कडेवर चढून बसली. 

गॅसवरच्या पातेल्याकडे बोट दाखवून म्हणाली 'हे काय आहे?'
जिजी : 'आमटी आहे ती बाबी'   

बाबी: 'पण तो चमचा आमटीचा नाही आहे, काढ तो!' 

जीजी बेशुद्धीच्या अवस्थेत! 

आमटीचा चमचा? ओ! डाव? म्हणजे आता शॉर्टकट  घेऊन चालणार नाही. अतिशय अचूक निरीक्षण क्षमता असलेली बाबी कडेवर बसली आहे! जीजीने मुकाट्याने चुकीचा (!) चमचा काढून 'आमटीचा चमचा' पातेल्यात घातला. 

चमच्यावरून आठवलं... 

तेलाच्या वाटीतला छोटासा चमचा नजरेसमोर आल्यावर बाबी इतकी खुष झाली! म्हणाली, 'हे तर पिल्लू आहे चमच्याचे'. 

(मनीमाऊच्या पिल्लाचे गाणे आणि कौतुक ऐकून बहुधा ही पिल्लाची कल्पना तयार होत असावी.)