बाबी म्हणाली, जीजी मला आसन दाखव.
जीजीने आश्चर्याने विचारले, आसन?
बाबींच्या लक्षात आले की जीजीला काही समजले नाही. तिने टीपॉयवरचे राजहंसचे ग्रंथवेध मासिक उचलले आणि जीजीला म्हणाली इथे बस माझ्या शेजारी. (बाबी जीजीला अगदी चिकटून बसते, सोफ्यावर खूप जागा असली तरी. बहुधा ही प्रेम किंवा सुरक्षितता व्यक्त करण्याची पद्धत असावी.)
तिने ग्रंथवेधचे मधले पान उघडले आणि जीजीच्या डोक्यात प्रकाश पडला. परवाच तर त्या दोघींनी ते पान पाहिले/वाचले होते.
त्या पानावरच्या फोटोमध्ये पाटलीपुत्राच्या रा जपुत्राचे सिंहासन आहे. सिंहासनाच्या दोन्ही बाजूंना सिंहाचे डोके दिसते. ते दाखवून जीजीने सिंहासन हा शब्द उच्चारला होता. बाबीने मात्र आसन हा सुटसुटीत शब्द लक्षात ठेवला आणि त्याचा उपयोग करून पाहिला.
त्या पानावरच्या राजपुत्राच्या हातातील तलवार पाहून ती फारच प्रभावित झाली होती. तो काय करतोय? इथपासून या तीनही चित्रांत तोच आहे याची शहानिशा करून घेतली. बाबीच्या निरीक्षणाला सलाम!
चित्रातील हत्ती पाहून मात्र आधी तिला वाटले त्याच्या पायाला काही झाले का? (पाय मोडला का?) पण हत्तीनेच फुलापानांना पायाखाली तुडविले आहे, त्याचे पाय ठीक आहेत त्यांना काही झालेलं नाही हे ऐकून तिला बरं वाटलं. कारण मोराप्रमाणेच हत्ती हा देखील बाबींचा आवडता प्राणी आहे
(पण जीजीला मात्र वाटलं, कशाला आत्ताच हे युद्ध, तलवार, तुडविणे .... तिच्या नजरेला आणून द्यावे?)
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा